สปอยไทเกอร์แอนบันนี่ตอนสุดท้ายแบบละเอียดยิบ ไม่อยากโดนก็มุมขวากากบาทเลยจ้ะ เอนทรี่แบ่งเป็นสองส่วนคือสปอยปรกติกับสครีม สครีมจะติดวายหน่อยๆ(?) ระวังนะคะ
เริ่มต้นด้วยฉากที่บาร์นาบีประคองโคเท็ตสึไว้ในอ้อมแขนพร้อมหลั่งน้ำตาให้
"โคเท็ตสึซัง..."
ทางด้านสองคนที่มองความเป็นไปผ่านมอนิเตอร์ หลังจากอ้ำอึ้งอยู่นานดร.ไซโต้ก็เอ่ยขึ้น
"ไทเกอร์คงจะ....ไปแล้ว...."
ฮีโร่ที่ตามมาสมทบถึงกับยืนอึ้งเมื่อเพื่อนร่วมงานคนสำคัญได้จากไป
คาเอเดะจังพยายามเรียกคุณพ่อให้ลืมตา แต่ก็ไม่มีปฎิกิริยาใดๆ เธอจึงซบลงร้องไห้ที่อกพ่อ
ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเงียบสงัดก่อนจะมีเสียงคนๆหนึ่งดังขึ้น
"แก....มาเวคลิค! ทั้งเรื่องของคุณพ่อ คุณแม่ ป้าซาแมนธา แล้วก็โคเท็ตสึซัง ยกโทษให้ไม่ได้!!"
แต่มาเวลลิคไม่มีท่าทางสะท้านเทือนแม้แต่น้อย ก่อนจะดีดนิ้วเรียก H-01ออกมา
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างสิ้นหวัง นอกจากจำนวนที่มากแล้ว ความสามารถและความทนทานของH-01ก็สูงมากเช่นกัน
สุดท้ายฮีโร่ทุกคนก็หมดสภาพดังภาพ
ในขณะฮีโร่คนอื่นกำลังสิ้นหวัง บาร์นาบีได้หันมายังจุดๆหนึ่งด้วยสายตาห่วงใย
"โคเท็ตสึ..."
ในความสิ้นหวังนั้น จู่ๆหุ่นH-01ทุกตัวก็หยุดทำงานลง
การแฮคของ ดร.ไซโต้ได้ผล ปรากฎเป็นระบบป้องกัน
มาเวลลิคมองหุ่นที่นิ่งไป แล้วคิดได้ถึงระบบดังกล่าวจึงจะไปยังห้องสั่งการณ์หลักเพื่อรีบูทโปรแกรม
แต่ไม่ทันได้ก้าว ร๊อคไบสันก็พุ่งไปทำลายบันได้ที่สองคนยืนอยู่ ทะลุออกนอกกำแพง มาเวลลิคทรงตัวไว้ได้ แต่ดอกเตอร์ที่สร้างหุ่นยนต์ทำได้แค่เกาะมาเวลลิคก่อนหล่นลงไปเท่านั้น
"ปล่อย...แอนดรอยของแกสมบูรณ์แล้ว ฉันไม่ต้องการแกแ้ล้ว"
"มาร่วมมือกันเถอะ คุณก็เกลียดพวกNextใช่ไหมล่ะ?"
"ฉันเองก็เป็นNextเหมือนกัน"
พูดจบมาเวลลิคก็ถีบดร.ทิ้ง
มาเวลลิควิ่งมาที่ห้องสั่งการณ์ใหญ่ แล้วทำการป้อนข้อมูลบางอย่าง คาดว่าเป็นข้อมูลสำหรับเปิดระบบหุ่นยนต์ให้ทำงานอีกครั้งหนึ่ง
ไม่ทันได้พิมพ์เสร็จ ฮีโร่ก็ตามมาบอกให้มาเวลลิคมอบตัวเสีย แต่มาเวลลิคปฏิเสธพร้อมบอกถึงความเคารพของผู้คนในเมืองต่อเขามีมากแค่ไหน แค่เขาสั่งการณ์ ก็ไม่มีใครกล้าถามคำถามอะไรที่เกี่ยวกับความผิดของเขาแล้ว
"อะไรน่ะ! แกเป็นคนฆ่าไทเกอร์ชัดๆ"
"ผิดแล้ว คนที่ฆ่าไทเกอร์คือบาร์บาปีต่างหาก อีกอย่างฉันสามารถควบคุมความทรงจำคนอื่นได้ คิดว่าฉันจะจอดแค่นี้เรอะ?"
บาร์นาบีได้แต่กำมือแน่นฟังเสียงหัวเราะเหมือนเป็นผู้ชนะของมาเวลลิค
ทันใดนั้นก็มีแสงจ้าสาดเข้ามา ทีมHero Tvนั่นเอง
"บองชูส์ ฮีโร่! ไอ้ที่พูดมาเมื่อกี๊ชั้นถ่ายไว้หมดแล้วนะ"
เธอบอกกับมาเวลลิคว่า ความทรงจำของเธอกลับมาตั้งแต่เห็นลูกบอลประหลาดสีขาวแล้ว
"แย่จังเลย สงสัยฉันจะสื่อสารไม่ค่อยเก่งล่ะมั้ง"(เจ๊คะ...กดไลท์ความเกรียน+เท่ค่ะ)
ตอนนี้ทีวีกำลังถ่ายทอดสดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วมาเวลลิคเป็นฆาตกร
"ตอนนี้ทุกคนในเมืองกำลังดูอยู่นะคะหัวหน้า เรทติ้งพุ่งปรี้ดเลยค่ะ เอ้า! มองกล้องหน่อย"
แต่กระนั้น มาเวลลิคก็ไม่ยอมให้จับกุมง่าย เขาวิ่งหนีไปดึงคาเอเดะเป็นตัวประกันแล้วใช้ปืนขู่ทุกคน แต่...
"ฉันกลับมาจากขุมนรกลึกสุดหยั่งแล้ว"
การฟื้นขึ้นมาของไทเกอร์ทำเอาทุกคนยืนอึ้งไปหลายวิ
"เอ๋? ประโยคนี้ไม่เท่พอเหรอไง? หรือต้องบอกว่า ขอโทษที่ทำให้รอนาน"
"โคเท็ตสิซัง...ผมนึกว่าคุณตายไปแล้วซะอีก"
"เฮ้ย! อย่าแช่งกันสิฟร่ะ! ฉันแค่สลบเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหวต่างหาก นี่นายไม่ได้เช็คชีพจรฉันเลยหรือ...!"
"อ่ะ...เอ๊ะ???? อะไรของพวกนาย???"
"ฮึก...คุณพ่อคะ..."
"ทะ...ไทเกอร์บ้าที่สุด!!! โฮ~~~!!"
"เอ๋ๆๆๆๆๆๆๆ???????????"
ในระหว่างที่ทุกคนกำลังดีใจที่ไทเกอร์ฟื้นขึ้น โอริกามิได้มองเห็นว่ามาเวลลิคกำลังจะหนีไป เลยจัดการขัดขวางด้วยการขว้างดาวประจายขนาดใหญ่ที่หลังไปขวางไว้(แม้จะวิถีจะเฉียดหัวไทเกอร์ไปนิดก็เถอะ)
ตอนนี้มาเวลลิคหมดหนทางหนี
"ถึงเวลาเวลารับผิดกับอาญากรรมที่แกทำแล้ว"
"อาญากรรม? ฉันทำอะไรผิด? ฉันน่ะพยายามให้ชาวเมืองเข้าใจและสนใจในตัวฮีโร่ไม่ให้ถูกดูถูกแบบสมัยก่อน แถมยังเป็นคนสร้างงานให้พวกแกด้วย ควรจะขอบคุณใจฉันมากกว่าล่ะมั้ง"
"แกเป็นพวกเดียวกับอุโรโบรอสสินะ?"
"อุโรโบรอสไม่มีวันตาย..."
"เฮ้ย! แกเป็นบอสใหญ่ไม่ใข่เหรอ?"
ไม่ทันได้ถามต่อ มาเวลลิคได้ใช้พลังของตนเองล้างความทรงจำตัวเองจนกลายเป็นคนไม่มีสติ
แม้ว่าจะสติแตกไปแล้วก็ถูกจับกุมในที่สุด
ทุกคนก็ดีใจที่ทุกอย่างกลับเข้าสู่ความสงบสุข
"ดีจังนะ ทุกอย่างกลับเป็นปรกติแล้ว"
"อื้ม เมื่อกี๊คุณพ่อเท่มากเลยค่ะ"
ประโยคเดียวทำเอาโคเท็ตสึยิ้มไม่หุบ
เบนซังกับ ดร.ไซโต้ ตามออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
"เห็นไหม?ยังมีชีวิตอยู่ แล้วทำไมสัญญานชีพจรถึงหายไปล่ะ"
"ก็ชุดเกราะโดนทำลายซะเละนี่ ระบบก็เสียเป็นธรรมดา"
หลังจากดร.ไซโต้ได้ยื่นกระดาษสีขาวให้บาร์บาบี
เป็นโค้ดที่ใช้สั่งหยุดพวกหุ่นยนต์นั่นเอง
"รู้ไอเดียของรหัสนี้ไหม? พ่อแม่เธอปกป้องนายไว้นะ ภูมิใจไว้ล่ะ"
"ใช่ครับ แต่ผมไม่รู้ว่าผมมีค่าพอให้พวกท่านแลกชีวิตมาหรือเปล่า...ผมยังไม่รู้สาเหตุที่แท้จริงว่าพ่อแม่ผมตายเพราะอะไรเลย"
แอคเนซที่เห็นว่าทุกคนซึมเศร้าเลยปลุกใจให้ทุกคนตามสไตล์สาวบ้างานประมาณว่า ตอนนี้ทุกคนดังมากนะ ต้องตั้งใจทำงานให้มากกว่านี้อีก
ไทเกอร์จึงสมโอกาศบอกว่าตนเองจะเิลิกเป็นฮีโร่ ทำเอาทุกคนตกใจกันถ้วนหน้า
"ตอนนี้ความปลอดภัยของอยู่ในมือพวกนายแล้ว พยายามเข้านะ ตอนนี้พลังของฉันเริ่มถดถอยลงทุกวัน ไม่รู้ว่าจะหมดเมื่อไหร่ แถมตอนนี้ความฝันที่อยากลูกบอกว่าตัวเองเท่ก็เป็นจริงแล้วด้วย"
"'งั้นผมก้จะลาออกด้วยครับ ถ้าหากไม่มีคุณ ผมก็ไม่รู้จะเป็นฮีโร่ไปเพื่ออะไร..."
"เฮ้ยๆๆ เดี๋ยวสิ"
"อีกอย่าง มาเวลลิคก็เป็นคนจัดการให้ผมเป็นฮีโร่ ต่อจากนี้ผมจะขอดำเนินชีวิตในแบบที่ตัวเองต้องการครับ"
ทั้งสองได้แต่สบตากัน ไม่มีใครพูดอะไรทั้งสิ้น
----------------
ตัวมายังฝั่งมาเวลลิคที่กำลังถูกย้ายไปกักขัง ระหว่างทางรถที่ใช้เคลื่อนย้ายถูกโจมตี
ไม่ใช่ใคร ลูนาติคนั่นเอง มาจัดการมาเวลลิค แน่นอนว่ามาเวลลิคตายแล้วแน่นอนในเวลานี้
-----------------------------------------
หลังจากนั้น 1 ปี
หนุ่มใหญ่สกายไฮ ก็ยังคงอยู่กับหมาของเขาเหมือนเดิม
น้องดรา้ก้อนเริ่มพยายามทำตัวให้คุ้นชินกับชุดแบบผู้หญิง(น่ารักมากเลยค่ะ)
ด้านอีวานก็เริ่มกลับไปคุยกับเพื่อนเก่าอย่างสนิทสนม(ใครจิ้นสกายไฺฮอีวานคงแอบเซ็ง)
ส่วนลุงวัวกับเจ๊ไฟก็กำลังดื่มอยู่ด้วยกัน ลุงวัวก็ถูกจับก้นเหมือนเดิมแต่ท่าทางการต่อต้านก็รุนแรงน้อยลง(คู่่นี้ออฟฟิเชี่ยลหรือนี่...)
ทางด้านน้องน้ำแข็งก็มาซื้อหนังสือกับเพื่อน ดูจากหนังสือในมือ"ร้อยวิธีพิชิตใจพ่อม้าย" คงจะไม่ยอมตัดใจง่ายๆสินะ
ทั้งจากนั้นฮีโร่ทั้ง6คนก็ถูกเรียกเพราะมีคดีขโมยเงินเกิดขึ้น
----------------------------------------
ตัดฉากมายังอีกฝั่งหนึ่ง บาร์นาบีมาเยี่ยมพ่อแม่ที่หลุมศพ
"ขอโทษนะครับที่ผมไม่ค่อยแวะมาเยี่ยม จะว่าไปวันนี้ก็เป็นวันที่พ่อกับแม่จากผมไปสินะครับ"
"ผมคิดถึงพ่อกับแม่มากนะครับ ถ้าเป็นไปได้ผมอยากมีเวลาที่อยู่ด้วยกันนานกว่านี้"
หลังจากพูดเสร็จ บาร์นาบีก็ปัดหิมะที่คลุมหลุมศพออกจึงสังเกตเห็น
วันเกิดของพ่อและแม่บนหลุมศพ
วันเกิดของบาร์บาบีและน้ำหนักแรกเิกิด
ใช่ค่ะ รหัสเซฟโหมดของแอนดรอย์คือ วันเกิดคุณพ่อ + วันเกิดคุณแม่ = วันเกิดบาร์บาร์บีและน้ำหนักตัวแรกเกิด
บาร์บาบีจึงย้อนความไปยังตอนที่ตนเองยังเด็กที่พ่อแม่
"พ่อกับแม่จะปกป้องบาร์นาบีตลอดไปเลยนะ"
"ฮึก....พ่อครับ...แม่ครับ..."
-----------------------------------
ตัดฉากกลับมาที่ Hero TV หัวขโมยเงินได้ถูกน้องน้ำแข็งจัดการท่ามกลางความเซ็งของฮีโร่ที่ตามมาไม่ทัน
หลังจากนั้นกล้องก็ตัดมายังเสียงโวยวายที่คุ้นเคย ไทเกอร์กำลังไล่ตามโจรปล้นของอะไรซักอย่าง ซึ่งมีฮีโร่รุ่นน้องไล่ตามไปก่อนแล้ว ด้วยพลังที่ลดลงมาก แต่ควบคุมได้แล้วแต่เหลือเวลาแค่หนึ่งนาที ตอนนี้ไทเกอร์จึงได้ฉายาใหม่ว่า "1minute power to the future"
แม้แต่ยูริก็แอบดูความพยายามของลุงเสืออยู่ห่างๆ
ดาเอเดะที่ดูทีวีเมื่อเห้นคุณพ่อก็เรียกให้คนอื่นมาดู แต่พอจะหันมารายการดันจบเสียก่อน ทำเอาคาเอเดะหน้ายู่ใส่โทรทัศน์เลยทีเดียว
----------------------
ที่บริษัท Apollon Media หลังจากมาเวลลิคถูกจับ ลอยด์ซังก็ขึ้นเป็นประธานบริษัท และรับเบนซังเข้าทำงานด้วย
"อ้าว มีคนเรียกแน่ะ"
"อ้ะ ไซโต้จัง มีอะไรเหรอ? พูดให้ดังกว่านี้หน่อยสิ"
"[มีแขกมารอพบแน่ะ]"
--------------------------
ตัดมาทางลุงเสือที่ต้อนผู้ร้ายมาถึงมุม แต่เขาใช้พลังหมดแล้วผู้้ร้ายก็เลยไม่เกรงกลัวเท่าไหร่นัก พอจะเดินไปจัดการก็...
ร่วงตกลงไปด้านล่างเพราะกระจกรับน้ำหนักไม่ไหวซึ่งข้างล่างเป็นโชว์รูมส่วนบุคคล
"เหวอออออออ"
โชคดีที่บาร์นาบีมารับไว้ได้ทัน(ต้องท่านี้เท่านั้นสินะแถมไม่ต้องใช้พลังด้วย)
"เอ๊ะ บันนี่?"
"ให้ตายสิ คุณนี่ไม่เปลี่ยนสักนิดเลยนะครับ"
"อ้าว ไหนว่าลาออกไปแล้วไง"
"ผมก็ขอถามกลับด้วยคำถามเมื่อกี๊นั่นแหละครับ"
"อ่า ก็แบบว่าถ้ากลิ้งไปกลิ้งอยู่บ้าน คาเอเดะบอกว่าดูไม่เท่น่ะ แล้วก็นะการที่รอให้คนโน้นคนนี้มาดูแลมันขัดกับหลักฮีโร่ของฉันด้วย ฉันจะเป็นฮีโ่ร่ไปตลอดจนกว่าจะเกษียณนั่นล่ะ ไม่มีข้อท้วงติงนะคนไม่เท่~"
"ให้ตายเถอะครับ ถ้าคุณตั้งใจจะกลับมาเป็นฮีโร่ ผมก็ต้องเป็นด้วยน่ะสิ"
"หา? ทำไมล่ะ?"
"เพราะผมเป็นคู่หูของคุณน่ะสิครับ"
"เอ๋?"
"ว่าแต่เปิดตัวมาก็พังข้าวของแบบนี้จะไหวเหรอครับ?"
"เอ๋!!! นายน่ะแหละเป็นคนทำพัง!! นายนั่นแหละจ่ายค่าเสียหาย"
"หา? โคเท็ตสึซังนั่นแหละที่ต้องจ่าย"
"หา!!! ฉันไม่ได้ร้องให้นายมาช่วยซะหน่อย!!"
"คุณนี่มันเหลือเชื่อจริงๆเลย!!"
"หา!!! ว่าไงนะ!!!"
"เอาเถอะ ไปกันเถอะครับ คุณลุง"
"ตกลง บันนี่จัง"
The End
--------------------
ตัดฉากหลังเพลง เป็นเด็กคนนึงวิ่งมาซื้อการ์ดของบันนี่กับลุง(เด็กคนนี้คือคนที่ลุงเก็บลูกโป่งให้ตอนแรกๆ)ในระหว่างที่จะเงิน เงินก็ปลิวไป
ตกลงที่บนน้ำและสิ่งที่เกิดขึ้น
ตราอุโรโบรอสที่ซ่อนอยู่บนภาพเทพีอาเทน่า
--------------------------
อย่าลืมติดตามไทเกอร์แอนบันนี่่ในซีซั่นสองนะคะ ( วันทีี่ 13 เดือน พฤษจิกายน)
-------------------------
กรี้ด....นะคะ...
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย คุ่เน้! คู่เน้!! แต่งงานกันไปเถอะะะะะะะะะะะะะะะะะ ทุกคนช่วยกันร่อนการ์ดเร้วววววววววววว โว้ยยยยยยยยยยยย ไม่รู้ว่า บันไท หรือ ไทบัน แต่ตอนนี้ บันไซ~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
หนึ่งปีที่หายไปเนี่ย...อู้ว แหล่งเขียนโดฯเขียนฟิคชัดๆ หุหุ...
ตอนจบก็กัดกันเหมือนคนเป็นแฟนกัน...
ว้อย! รักฉันท์เพื่อนมันไม่ขนาดนี้หรอกนะค้าาาาาาาาาาาาาาาา กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ตายๆ ตื่นมาตั้งแต่ตี4ตี5 แทบกรี้ดหอแตก ท่าอุ้มเ้จ้าหญิงอีกแล้วววววววววโว้้ยยยยยยย อุ้มเข้าหอไปไป๊!
โอเค กลับมาสติสักครู่ ประเด็นที่รู้สึกว่าน่าสงสารลุงคือพลังที่ลดน้อยเหลือแค่หนึ่งนาที...จะทำอะไรได้คะ? ก็โอเคที่ลุงกลับมาเป็นฮีโร่ด้วยตนเอง แต่...แบบนี้ซีซั่นคงไม่รอด คาดว่าน่าจะมีการเปลี่ยนตัวละครหลักแน่ๆ (แต่ลุงเสือกับน้องต่ายเป็นจุดขายหลักเลยนะ) สงสัยจริงๆว่าเรื่องจะดำเนินไปได้ไง? แน่นอนว่าจัดการอุโรโบรอส...แต่ยังไง? ลุงพลังแ่ค่นี้นี่เครียดเลยนะคะ
เรื่องอุโรโบรอสนี่...คงเล่นกันหลายตอน...เพราะ....
เอาเถอะ...คงต้องรอดูกันต่อไปอย่างห่วงๆลุง แต่ตอนนี้ ไปร่อนการ์ดกันเถอะ่ค่ะ~ //โดนลุงไล่เตะ
ปล.เค้าสยองกองทัพกุ้งมากเลย แต่ขอบคุณซันไรส์ที่ไม่บึ้มกุ้งทิ้ง พล็อตฟิคนี่กระจาย วะฮาฮ่า
ปล.2 ว่าไหมว่าบรรยากาศคุ่นี้มันหวานน้ำตาลเรียกพี่...
ปล.3 ไอ้ความหวานนี้ทำเอาอยากแต่งเรท...//โดนลุงตบไม่เลี้ยง
ปล.4 คู่ออฟฟิเชี่ยลตอนนี้ น้องต่ายลุงเสือ เ๊จ๊ไฟลุงวัว เบนซังไซโต้ซัง....เหยดดดดดดดดดดดด เอาจริงดิ!
edit @ 18 Sep 2011 07:39:31 by Kurohina:เจี๊ยบมึนๆ
